Tina Hrevušová (ur. 1998) studiowała na Akademii Sztuki, Architektury i Designu (UMPRUM) w Pradze, a obecnie dokończyła dyplom i obroniła tytuł magistry sztuki na Akademii Sztuk Pięknych(AVU) w Pradze.

W swojej praktyce artystycznej porusza się pomiędzy rysunkiem i malarstwem a rzeźbą oraz instalacją, łącząc te media z performansem. Wszystkie te procesy pozostają ze sobą w ścisłej relacji wzajemnie się uzupełniają i płynnie przechodzą jeden w drugi.

Za pomocą wyobraźni poszukuje nowych sposobów doświadczania i postrzegania świata. Konkretyzując to, co wewnętrzne, przypomina o kwestiach ontologicznych – paradoksalnie tych, o których najłatwiej zapominamy w rzeczywistości zdominowanej przez materializm.

Jej twórczość opiera się na dekonstrukcji ludzkiej tożsamości i kreowaniu nowej, odrzucającej ludzką formę. Często koncentruje się na konkretnych emocjach lub metaforycznie przedstawionych procesach psychicznych.

Pracuje w sposób przypominający badanie poprzez doświadczenie – wiele jej realizacji należy odczytywać w kontekście całej praktyki artystycznej. Poszczególne prace rozwijają się na bazie wcześniejszych, odpowiadają na nie, konstruują je i jednocześnie dekonstruują. Mają charakter doświadczeniowy i często efemeryczny.

Artystka postrzega tożsamość jako formę energii, której właściwością i zadaniem jest nieustanne rozwijanie się oraz transformacja. Łączy to, co niewidzialne, z tym, co ostentacyjnie oczywiste, a cielesność i dyskomfort zestawia z czułą, uwodzicielską estetyką. Inspirację czerpie z życia organizmów pozaludzkich, owadów, nieświadomości, języka snów, anatomii, dyskomfortu i lęku. Interesują ją przestrzenie pomiędzy językiem, traumą, potwornością a wyobrażeniami o inności.

‍