Zimne ognie
Wystawa "Zimne ognie" Jakuba Adamka i Jolanty Jastrząb podejmuje temat spotkania z drugim człowiekiem w świecie naznaczonym obojętnością, samotnością i kryzysem komunikacji. Prezentowane obrazy i krótkie formy wideo wyrastają z osobistych i zawodowych doświadczeń artystów, związanych z osobami doświadczającymi izolacji, choroby oraz egzystencjalnego cierpienia.
„ZIMNE OGNIE”
JakubAdamek & Jolanta Jastrząb
Kurator:Roman Lewandowski
Projekt wystawy prac Jakuba Adamka i Jolanty Jastrząb pt. "Zimne ognie" poświęcony jest problematyce egzystencjalnego dialogu oraz znaczeniu spotkania z drugim człowiekiem w czasach, gdy życie społeczne naznaczają znieczulica i agresja, a znaczenia podlegają cynicznej destabilizacji. Prezentowane na ekspozycji dzieła wyrastają zarówno z osobistych, jak i zawodowych doświadczeń artystów, związanych z obcowaniem z osobami doświadczającymi nie przezwyciężonej samotności i żyjącymi w odosobnieniu, niekiedy w stanach terminalnych, na pograniczu zdrowia i choroby, a nawet życia i śmierci.
Wystawa jest świadectwem artystycznych praktyk humanitarnych i prospołecznej aktywności podejmowanej w środowiskach, których głos często pozostaje niesłyszany. Jolanta Jastrząb i Jakub Adamek podejmują dialog z drugim człowiekiem, próbując zarazem wzbudzić w nim nadzieję i podtrzymać gotowość do komunikacji, stanowiącej jeden z podstawowych warunków terapii. Ekspresja własnych emocji jest tutaj warunkiem sine qua non — w przeciwnym razie, jak pisała Julia Kristeva, „jeśli nie jestem w stanie już dalej tłumaczyć albo metaforyzować, zamykam usta i umieram”... Niezwykle istotnym aspektem tej strategii jest upodmiotowienie Innego, traktowanie go — zgodnie z filozofią dialogu Emmanuela Lévinasa — jako bytu jedynego i niepowtarzalnego. Artyści nadają spotkaniu z Innym rangę wydarzenia fundamentalnego, ponieważ może ono przywracać wiarę i sprawiać, że dotąd marginalizowane doświadczenia stają się widzialne.
Prace prezentowane na wystawie wskazują również na terapeutyczny potencjał sztuki, która może pomagać w odzyskiwaniu równowagi, łagodzeniu lęków i niepokojów oraz redukowaniu napięcia. Istotnym walorem przedsięwzięcia jest także ukazanie Innego w jego własnym środowisku, wraz z konfliktami, w jakie się uwikłuje, jego rozterkami i problemami. Działania artystyczne i relacje bliskość nawiązywane z osobami wymagającymi opieki angażują uczestników, wzbudzają nadzieje i tęsknoty, a w niektórych przypadkach zwiększają ich aktywność psychoruchową. W badaniach nad katartycznym, kompensacyjnym czy rekreacyjnym oddziaływaniem sztuki jednym z najczęściej wskazywanych mechanizmów psychologicznych jest identyfikacja. Można zatem uznać, że prace Jakuba Adamka i Jolanty Jastrząb wyrastają z procesu identyfikacji, który sprzyja nawiązywaniu relacji i rozpoznawaniu własnych doświadczeń w doświadczeniach innych. Ekspozycja gromadzi obrazy malarskie oraz krótkie formy wideo.
Tekst kuratorski: Roman Lewandowski
